Είναι η κοινωνία σε αποκλίνουσα συμπεριφορά;

Υπάρχει μια λέξη που χρησιμοποιούν οι γιατροί: αποκλίνουσα συμπεριφορά.
Περιγράφει την κατάσταση όπου ένας άνθρωπος αρχίζει να λειτουργεί έξω από την πραγματικότητα.
Αναρωτήθηκα λοιπόν κάτι απλό:
μήπως αυτό δεν αφορά μόνο τους ανθρώπους αλλά και τις κοινωνίες;
Πολλοί λένε ότι η Ελλάδα έχασε την κανονικότητα μετά το 2010.
Αλλά αν κοιτάξει κανείς πιο πίσω, θα βρει δάνεια, καταναλωτική ευφορία και μια οικονομία που λειτουργούσε περισσότερο σαν πανηγύρι.
Άρα το ερώτημα αλλάζει:
χάσαμε την κανονικότητα ή απλώς χάσαμε την ψευδαίσθησή της;
Ένα χρονογράφημα για την κοινωνία, την μνήμη και την πραγματική έννοια της κανονικότητας.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ 👇
Η Χελιδόνα στο Δικαστήριο

Όταν η μεγαλύτερη αδικία είναι να συμβαίνει το κακό εκεί όπου οι άνθρωποι πηγαίνουν για να βρουν δικαιοσύνη Εισαγωγή Υπάρχουν μύθοι που δεν γράφτηκαν για να διαβαστούν σαν παραμύθια. Γράφτηκαν για να λειτουργούν σαν καθρέφτης. Να επιστρέφουν ξανά και ξανά μέσα στους αιώνες, κάθε φορά που μια κοινωνία δοκιμάζει τα όρια της συνείδησής της. Έναν […]
Αρχαίος Φιλόσοφος το 2026

Αρχαίος φιλόσοφος το 2026 μπερδεύει Wi-Fi, εφαρμογές καφέ και πατίνια με σύγχρονο μαντείο, σατιρίζοντας τη νέα ψηφιακή πίστη.
#ΑρχαίοςΦιλόσοφος #Σάτιρα #Τεχνολογία #WiFi #Κοινωνία
Η Μεγάλη Σιωπή των Πολιτισμένων

Γεωπολιτική κρίση Ιράν–ΗΠΑ και οι δηλώσεις που δεν λένε τίποτα Εισαγωγή Η γεωπολιτική κρίση Ιράν ΗΠΑ δεν είναι απλώς ένα ακόμη επεισόδιο έντασης στη Μέση Ανατολή. Είναι ένα παγκόσμιο τεστ υποκρισίας. Πύραυλοι εκτοξεύονται, στρατιωτικές βάσεις τίθενται σε επιφυλακή και οι μεγάλες δυνάμεις σπεύδουν να εκδώσουν δηλώσεις περί σταθερότητας. Ο κόσμος καίγεται και η διπλωματία… παρακολουθεί. […]
Η Πέτρα της Μεταπολίτευσης

Η διαφορά ανάμεσα στη μοίρα και στη συνήθεια Εισαγωγή Ο μύθος του Σισύφου δεν είναι απλώς μια αρχαία ιστορία για θεούς και τιμωρίες. Είναι μια αλληγορία για την ανθρώπινη επιμονή, για την προσπάθεια που επαναλαμβάνεται, για τον ιδρώτα που χύνεται χωρίς να εγγυάται αποτέλεσμα. Ο Σίσυφος σπρώχνει την πέτρα, πλησιάζει στην κορυφή, και λίγο πριν […]
Το Κλαρί και τα Ταμπούρλα

Όταν η πολιτική συναντά τον πόνο και η ευφυΐα γίνεται ζητούμενο Εισαγωγή Η δημόσια εμφάνιση της κυρίας Καρυστιανού στο Open TV δεν ήταν μια απλή συνέντευξη. Ήταν μια στιγμή φορτισμένη, ανθρώπινη, σχεδόν ιερή. Όταν ένας άνθρωπος έχει χάσει παιδί, η πολιτική οφείλει πρώτα να σιωπά και μετά να μιλά. Όμως η πολιτική δεν αγαπά τη […]
Πάμε μια βόλτα στο Ιράν

Όταν η γεωγραφία δεν χωρά σε δελτίο ειδήσεων Εισαγωγή Η λέξη «Ιράν» ακούγεται συχνά στις ειδήσεις σαν κάτι μακρινό, σχεδόν αφηρημένο. Ένα όνομα σε χάρτη που σπάνια ανοίγουμε ολόκληρο. Μια ένταση που χωρά σε λίγα λεπτά τηλεοπτικού χρόνου. Κι όμως, πίσω από τη λέξη κρύβεται μια γεωγραφία και μια ιστορία που δεν συρρικνώνονται τόσο εύκολα. […]
Το Νταούλι, ο Καρσιλαμάς και ο Χορευτής που Δεν Μαθαίνει

Από την υπόσχεση του 2015 στη σκληρή μουσική του 2025 Υπάρχουν φράσεις που δεν είναι απλώς πολιτικές δηλώσεις. Είναι ρυθμοί. Είναι νταούλια που βαράνε μέσα στο συλλογικό μυαλό και μένουν εκεί. Μία από αυτές ήταν το περίφημο:«Θα βαράμε τα νταούλια και οι Ευρωπαίοι θα χορεύουν καρσιλαμά». Το είπε ο Αλέξης Τσίπρας σε μια εποχή που […]
Πολλοί Σοφοί, Ρε Παιδιά

Εδώ είναι χώρα, δεν είναι Λύκειο Διακηρύξεων Εισαγωγή Κάποτε, σε μια παλιά ελληνική ταινία, ο κυβερνήτης ενός πολεμικού πλοίου ανακάλυπτε συνεχώς φουστάνια μέσα σε αντιτορπιλικό. «Πολλά φουστάνια ρε παιδιά», έλεγε αγανακτισμένος. «Εδώ είναι αντιτορπιλικό, δεν είναι Λύκειο Ελληνίδων». Η σκηνή έμεινε κλασική γιατί είχε κάτι βαθύτερο από κωμωδία: την αίσθηση ότι κάτι βρίσκεται σε λάθος […]
Η Κολόνα και η Μύγα

Δημοσκοπήσεις σε επανάληψη και πολιτική σε ανακύκλωση Εισαγωγή Κάθε εβδομάδα μια νέα δημοσκόπηση. Κάθε δημοσκόπηση το ίδιο γράφημα. Μια τεράστια κολόνα για το πρώτο κόμμα και από κάτω μικρές, αμήχανες ράβδοι που ψάχνουν προσανατολισμό. Το ερώτημα δεν είναι ποιος προηγείται. Το ερώτημα είναι γιατί επαναλαμβάνουμε το ίδιο θέαμα ξανά και ξανά. Η Μεγάλη Κολόνα Η […]