Εισαγωγή

Ποτέ στην πρόσφατη ιστορία της Ευρώπης δεν υπήρξε μεγαλύτερη απόκλιση μεταξύ της ρητορικής των ελίτ και της πραγματικότητας που βιώνουν οι πολίτες.

Όταν ο πόλεμος στην Ουκρανία ξέσπασε το 2022, οι Βρυξέλλες έσπευσαν να υιοθετήσουν έναν ρόλο που ιστορικά δεν τους ανήκε: αυτόν του γεωπολιτικού πρωταγωνιστή.

Όπως είχαμε έγκαιρα αναλύσει στον απολογισμό της προηγούμενης έρευνάς μας (διαβάστε: ΡΩΣΙΑ – ΟΥΚΡΑΝΙΑ: Η Επόμενη Μέρα – Μέρος VI), το «μεγάλο ιστορικό λάθος» της Δύσης ήταν η πεποίθηση ότι ένας πολυπολικός κόσμος θα γονάτιζε μπροστά στις επιταγές των Βρυξελλών.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, επιδιώκοντας να εξασφαλίσουν την ιστορική τους υστεροφημία, κήρυξαν έναν ολοκληρωτικό οικονομικό πόλεμο εναντίον της Ρωσίας.

Η Οφθαλμαπάτη της «Σωστής Πλευράς»

Το αφήγημα ήταν απλό, συναισθηματικά φορτισμένο και ιδεολογικά άκαμπτο: η Ευρώπη βρισκόταν στη «σωστή πλευρά της ιστορίας».

Όποιος διατύπωνε αντιρρήσεις για το πρακτικό κόστος αυτής της στρατηγικής, χαρακτηριζόταν αυτομάτως ως εχθρός των δημοκρατικών αξιών. Αυτή η οφθαλμαπάτη στηρίχθηκε σε μια πρωτοφανή αλαζονεία.

Οι ευρωπαϊκές ηγεσίες, εγκλωβισμένες σε αφηγήματα περί «woke» ιδεολογίας, πράσινης μετάβασης χωρίς ρεαλιστικό σχέδιο και ηθικής ανωτερότητας, πίστεψαν ότι η παγκόσμια τάξη λειτουργούσε με τους δικούς τους κανόνες.

Αγνοήθηκε επιδεικτικά μια θεμελιώδης αρχή της γεωπολιτικής: η ηθική δεν κινεί τα εργοστάσια, ούτε ζεσταίνει τα σπίτια.

Ο Λογαριασμός της Ακρίβειας

Ο πληθωρισμός, η ενεργειακή κρίση και η ραγδαία φτωχοποίηση δεν έπεσαν από τον ουρανό, ούτε ήταν «αναπόφευκτες συνέπειες του πολέμου».

Ήταν το άμεσο, υπολογίσιμο και αυτοκαταστροφικό αποτέλεσμα της ευρωπαϊκής πολιτικής των κυρώσεων.

Για δεκαετίες, η οικονομική μηχανή της Ευρώπης –και κυρίως της Γερμανίας– βασιζόταν στη ροή φθηνής ρωσικής ενέργειας.

Κόβοντας αυτόν τον ομφάλιο λώρο εν μία νυκτί, η Ευρώπη δεν τιμώρησε τον αντίπαλο. Τιμώρησε τους δικούς της πολίτες.

Είδαμε τη Ρωσία να αναπροσαρμόζει τις αγορές της και την Ευρώπη να αγοράζει πανάκριβο αμερικανικό LNG, οδηγώντας τη βαριά βιομηχανία της στην εξάντληση.

Επίλογος

Η ακρίβεια στα ράφια των σούπερ μάρκετ δεν είναι παρά η απόδειξη ότι η ιδεολογική τύφλωση κοστίζει ακριβά.

Η γραφειοκρατία των Βρυξελλών διέλυσε την ήπειρο και τώρα, μπροστά στην οργή των κοινωνιών, αναζητά απεγνωσμένα διόδους διαφυγής για να αποφύγει τις νομικές και πολιτικές ευθύνες.

Η αλαζονεία τελείωσε και πλέον ο λογαριασμός παραδίδεται στους φυσικούς του παραλήπτες.

Διαβάστε στη συνέχεια: Το Ευρωπαϊκό Αδιέξοδο (Μέρος II): Το Αμερικανικό Άδειασμα

#ευρώπη #ακρίβεια #γεωπολιτική #οικονομία #αλαζονεία