Συμπεράσματα, το Τραγικό Λάθος της Δύσης
Η Ώρα του Απολογισμού
Μετά από μια μακρά ιστορική και γεωπολιτική διαδρομή, που ξεκίνησε από τα ερείπια της Σοβιετικής Ένωσης, διέσχισε τους διαδρόμους των σκοτεινών διαπραγματεύσεων του Μινσκ, κορυφώθηκε με τη ρήξη του 2022 και κατέληξε στον τεχνολογικό πόλεμο φθοράς του σήμερα, φτάσαμε στην ώρα του τελικού απολογισμού.
Μπορείτε να διαβάσετε το προηγούμενο Μέρος εδώ:
Όταν η σκόνη κατακάθεται και τα συνθήματα ξεθωριάζουν, αυτό που μένει στο πεδίο είναι η ωμή, αμείλικτη πραγματικότητα.
Ποιος είναι τελικά ο πραγματικός ηττημένος αυτής της πολυετούς σύγκρουσης;
Πώς μια γεωπολιτική στρατηγική που παρουσιάστηκε ως θρίαμβος της δημοκρατίας, κατέληξε να αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες στρατηγικές αυτοκτονίες της σύγχρονης ιστορίας;
Και κυρίως, τι πρέπει να κρατήσουμε από αυτό το θέατρο του παραλόγου, όπου οι λέξεις εργαλειοποιήθηκαν για να δικαιολογήσουν την καταστροφή;
Ήρθε η στιγμή, να κοιτάξουμε πίσω από την αυλαία και να διαβάσουμε την Ιστορία, όχι όπως μας την υπαγόρευσαν, αλλά όπως γράφτηκε με αίμα και κυνισμό, πάνω στον ευρωπαϊκό χάρτη.
Η Ευρώπη ως ο Μεγάλος Ηττημένος
Αν υπάρχει ένας αδιαμφισβήτητος ηττημένος σε αυτή τη γεωπολιτική παρτίδα —πέρα φυσικά από τον ίδιο τον λαό που βίωσε και συνεχίζει να βιώνει τον πόλεμο— αυτός είναι η Ευρώπη.
Η Γηραιά Ήπειρος, εγκλωβισμένη σε ένα αφήγημα ηθικής ανωτερότητας, επέλεξε να ακολουθήσει τυφλά, αποφάσεις που ελήφθησαν στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Το αποτέλεσμα;
- Η πλήρης αποκοπή από τη φθηνή ενέργεια που τροφοδοτούσε τη βιομηχανία της, ο καλπασμός του πληθωρισμού και η οριστική απώλεια της όποιας στρατηγικής αυτονομίας διέθετε.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση μετετράπη από ένας ανεξάρτητος γεωπολιτικός πόλος, σε έναν απλό εντολοδόχο. Πληρώνει μέχρι σήμερα, το μάρμαρο μιας σύγκρουσης, που σχεδιάστηκε για να εξυπηρετήσει συμφέροντα τρίτων.
Γιατί οι ευρωπαϊκές ηγεσίες, δέχθηκαν να θυσιάσουν την ευημερία των πολιτών τους;
Η απάντηση κρύβεται στην αδυναμία τους να αρθρώσουν έναν ανεξάρτητο πολιτικό λόγο.
Η Ευρώπη γονάτισε οικονομικά, και ο πολίτης κλήθηκε να πληρώσει τον λογαριασμό για μια γεωπολιτική επιλογή που ουδέποτε ενέκρινε άμεσα.
Το Τραγικό Λάθος και η Δικαίωση της Μόσχας
Όμως, το μέγεθος του γεωπολιτικού εγκλωβισμού αποκαλύφθηκε πλήρως μόλις άνοιξε το μέτωπο της Μέσης Ανατολής.
Η κρίση στο Ιράν δεν άλλαξε απλώς τις προτεραιότητες· ξεγύμνωσε τον παραλογισμό της δυτικής στρατηγικής απέναντι στη Ρωσία.
Όταν κράτη της Ευρώπης —ανάμεσά τους, δυστυχώς, και η Ελλάδα— βγήκαν μπροστά, έσπευσαν να κάψουν τις γέφυρες και δήλωσαν επισήμως τη Ρωσία ως «εχθρό», πίστεψαν ότι συμμετέχουν σε μια σύντομη, νικηφόρα εκστρατεία απομόνωσης της Μόσχας.
Πίστεψαν τους αναλυτές και τα κέντρα επιρροής, που προεξοφλούσαν την οικονομική κατάρρευση του ρωσικού κράτους μέσα σε εβδομάδες.
Αυτή η σπουδή αποδείχθηκε ένα τραγικό, ιστορικό λάθος.
Σήμερα, με τη Μέση Ανατολή στις φλόγες και τις ενεργειακές ροές από το Ιράν και τον Κόλπο να απειλούνται, η Ρωσία βρίσκεται ξαφνικά στην απόλυτη θέση ισχύος.
Η παγκόσμια αγορά, δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς τους δικούς της πόρους.
Βλέπουμε λοιπόν την υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο:
- Τα ίδια κράτη που κήρυτταν τον «ιερό πόλεμο» κατά της Μόσχας, τώρα αναζητούν απεγνωσμένα παρακαμπτήριες οδούς για να προμηθευτούν ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο.
- Οι κυρώσεις γίνονται ένα κενό γράμμα (Πάνω από 16000 κυρώσεις έχουν επιβληθεί).
- Η Ρωσία όχι μόνο δεν απομονώθηκε, αλλά είδε την επιρροή της να γιγαντώνεται μέσα από τη συσπείρωση των BRICS.
- Ο κόσμος έπαψε να είναι μονοπολικός, και αυτοί που βιάστηκαν να επιλέξουν στρατόπεδο, αγνοώντας τα εθνικά τους συμφέροντα, βρέθηκαν εκτεθειμένοι και αδύναμοι, εκλιπαρώντας σιωπηλά για ενεργειακή επιβίωση.
Το Ουκρανικό Μάθημα: Η Ανατομία μιας Θυσίας
Το πιο σκληρό μάθημα, ωστόσο, ανήκει στην ίδια την Ουκρανία.
Η χώρα αυτή αποτελεί, το τραγικότερο σύγχρονο παράδειγμα, του τι συμβαίνει όταν ένα έθνος παραδίδει την κυριαρχία του σε ξένα κέντρα αποφάσεων, ελπίζοντας σε εγγυήσεις, που δεν στηρίζονται σε συμμαχίες αίματος αλλά σε ψυχρά γεωπολιτικά συμβόλαια.
Ο λαός πείστηκε ότι η Δύση θα πολεμούσε δίπλα του μέχρι τέλους.
Όμως, το «μέχρι τέλους» μεταφράστηκε σε «μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό». Η χώρα χρησιμοποιήθηκε ως αναλώσιμο εργαλείο, ως ο πολιορκητικός κριός, για να φθαρεί η Ρωσία.
Και όταν το κόστος συντήρησης αυτού του μετώπου έγινε απαγορευτικό, ή όταν νέες κρίσεις (όπως το Ιράν) απέσπασαν την προσοχή των χρηματοδοτών, το εργαλείο αφέθηκε να σκουριάσει.
Ο λογαριασμός είναι βαρύς:
- Κατεστραμμένες υποδομές, εκατομμύρια πρόσφυγες, χαμένες γενιές.
- Το ουκρανικό μάθημα είναι ξεκάθαρο: όποιος σχεδιάζει το μέλλον του βασισμένος στις υποσχέσεις ισχυρών τρίτων, χωρίς να αξιολογεί τις δικές του δυνάμεις και τη θέση του στον χάρτη, κινδυνεύει να διαγραφεί από αυτόν.
Το Μάθημα Εθνικής Κυριαρχίας
Συνοψίζοντας, τα γεγονότα αυτά χτυπούν ένα ηχηρό καμπανάκι για κάθε ανεξάρτητο κράτος.
Η εθνική κυριαρχία δεν είναι ένα νομικό κείμενο που κατοχυρώνεται στα χαρτιά διεθνών οργανισμών, οι οποίοι, όπως αποδείχθηκε, σιωπούν όταν τα συμφέροντα των μεγάλων το επιβάλλουν.
Η κυριαρχία κερδίζεται με τον ρεαλισμό, την κατανόηση της γεωγραφίας και την άρνηση ένταξης σε λογικές «προθύμων συμμάχων» που προσφέρουν γη και ύδωρ χωρίς ανταλλάγματα.
Ας θυμόμαστε τον κυνισμό με τον οποίο η Δύση απέσυρε το ενδιαφέρον της μόλις τα γεωπολιτικά της συμφέροντα μετατοπίστηκαν.
Τα κράτη δεν έχουν μόνιμους φίλους ή εχθρούς· έχουν μόνο μόνιμα συμφέροντα.
Αυτό είναι το σκληρό, παγωμένο μάθημα που αναδύεται από τα χαρακώματα του σύγχρονου μετώπου.
Επίλογος
Αυτή η σειρά των έξι άρθρων δεν γράφτηκε για να αποδώσει δίκαιο ή άδικο με όρους ηθικής, διότι η γεωπολιτική στερείται ηθικής.
Γράφτηκε για να προσπαθήσει, να εξηγήσει το «γιατί» πίσω από το «τι», και να προσφέρει στον αναγνώστη τα εργαλεία για να ερμηνεύει την πραγματικότητα με καθαρό μυαλό.
Το κεφάλαιο που άνοιξε το 1991 και κορυφώθηκε τα τελευταία χρόνια, κλείνει τώρα με τη διαπίστωση μιας νέας πολυπολικής πραγματικότητας.
Η επόμενη μέρα είναι ήδη εδώ, και απαιτεί από όλους μας να είμαστε λιγότερο εύπιστοι και περισσότερο προετοιμασμένοι.
Όλη τη ΣΕΙΡΑ “ΡΩΣΙΑ – ΟΥΚΡΑΝΙΑ” μπορείτε να τη βρείτε εδώ:
#ουκρανία #ρωσία #ευρώπη #κυριαρχία #γεωπολιτική #ιράν
