fonientos 1

Η Εξέλιξη του Φωνή Εντός

Πένα & Ξίφος

Το Νέο Δόγμα Ρούμπιο στην Πνύκα και η Παγίδα του «Δεδομένου» Συμμάχου

Σκίτσο του Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα να κρατάει πύραυλο αντί για δόρυ.
Η ρητορική της Πνύκας: Όταν η υπερδύναμη ντύνει την επιθετική της στρατηγική με τον μανδύα του αρχαιοελληνικού κλέους.

Εισαγωγή

Οι εγχώριοι τηλεοπτικοί δέκτες και οι αναλυτές των συστημικών μέσων πλημμύρισαν από εθνική υπερηφάνεια.

Ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, στάθηκε στην Πνύκα και έπλεξε το εγκώμιο του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, του Παρθενώνα και των 300 του Λεωνίδα. Ήταν, πράγματι, μια ομιλία γεμάτη ρητορική δεινότητα.

Όμως, πίσω από τις κολακείες, τα χειροκροτήματα και την εθνική μας αυταρέσκεια που καλλιεργούν οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης, κρύβεται μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα.

Διαβάστε εδώ το πλήρες κείμενο της ομιλίας του Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα, στα ελληνικά και τα αγγλικά.

Η ομιλία αυτή δεν ήταν ένα μάθημα ιστορίας. Ήταν το μανιφέστο μιας υπερδύναμης που επιστρέφει στην ωμή, σκληρή ισχύ και χρησιμοποιεί το δικό μας παρελθόν για να νομιμοποιήσει τις επόμενες γεωπολιτικές της κινήσεις.

Το Ιδεολογικό Όπλο της Ιστορίας και το Τελεσίγραφο στην Ευρώπη

Όταν οι ηγέτες των μεγάλων δυνάμεων μιλούν για την ιστορία, σπάνια το κάνουν από ρομαντισμό.

Ο Ρούμπιο χρησιμοποίησε το αρχαιοελληνικό “thumos” (θυμός) –τη φωτιά του πάθους, της φιλοδοξίας και του ανταγωνισμού– για να περιγράψει αυτό που σχεδιάζει να κάνει η σημερινή Αμερική.

Ταύτισε την αρχαία Αθήνα, που “έχτιζε προς τα πάνω”, με το νέο αμερικανικό δόγμα: επαναβιομηχάνιση, κολοσσιαίες αμυντικές δαπάνες και στρατιωτική υπεροχή.

Βάφτισε “δυτική κληρονομιά” την άτεγκτη επιδίωξη του αμερικανικού εθνικού συμφέροντος.

Παράλληλα, το μήνυμα προς τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο ήταν ένα αμείλικτο τελεσίγραφο:

  • Η εποχή της ειρήνης και της αποβιομηχάνισης τελείωσε.
  • Η “Δύση που ντρέπεται για τον εαυτό της” πρέπει να ξυπνήσει.
  • Ή θα εξοπλιστείτε και θα συνταχθείτε πλήρως με τα αμερικανικά συμφέροντα,
  • Ή θα αφεθείτε στην ατροφία και την υποταγή.

Το «Βενζινάδικο» της Δύσης: Δίνουμε τα Πάντα, Δεν Παίρνουμε Τίποτα

Εκεί, ωστόσο, που η ρητορική συναντά την ωμή γεωπολιτική πραγματικότητα, είναι στην ειδική αναφορά που έκανε ο Αμερικανός Υπουργός στη χώρα μας.

  • Η Ελλάδα χαρακτηρίστηκε “απαραίτητος φίλος” και το απόλυτο “υπόδειγμα συμμάχου” (model ally).

Τι σημαίνει πρακτικά το να είσαι το «υπόδειγμα»;

Στη ρεαλιστική διπλωματία, υπόδειγμα είναι εκείνος που προσφέρει τα μέγιστα με τις ελάχιστες δυνατές απαιτήσεις. Εκείνος που τον θεωρούν εντελώς δεδομένο.

Ας πούμε τις αλήθειες που κρύβουν οι προπαγανδιστές:

  • Η Ελλάδα έχει καταστεί ουσιαστικά το ενεργειακό «βενζινάδικο» των Ηνωμένων Πολιτειών για την Ευρώπη και ο απόλυτος διαμετακομιστικός στρατιωτικός κόμβος.

Τι ανταλλάσσουμε για αυτή την κολοσσιαία γεωπολιτική παραχώρηση;

Απολύτως τίποτα.

Την ώρα που οι πολίτες της κοινωνίας στενάζουν, η ακρίβεια μας πεθαίνει και η οικονομία ασφυκτιά εγκλωβισμένη, δεν μπήκε καν στο τραπέζι των συζητήσεων μια στοιχειώδης απαίτηση: η μείωση ή το γενναίο κούρεμα του εθνικού μας χρέους.

Μια κίνηση που θα έδινε πραγματική αναπνοή στη χώρα ως αντιστάθμισμα για τις υπηρεσίες που προσφέρουμε.

Αντ’ αυτού, εισπράττουμε δωρεάν χειροκροτήματα και φιλικά χτυπήματα στην πλάτη.

Σκίτσο με αμερικανικό χέρι να μετακινεί ένα σπαρτιατικό πιόνι προς τη φλεγόμενη πλευρά μιας γεωπολιτικής σκακιέρας.
Το τίμημα του «δεδομένου» συμμάχου: Προκεχωρημένο φυλάκιο στα σχέδια της αυτοκρατορίας, χωρίς καμία εγγύηση εθνικής ασφάλειας.

Η Σούδα, το Ιράν και ο Κίνδυνος του Προκεχωρημένου Φυλακίου

Το πιο επικίνδυνο, όμως, δεν είναι μόνο η οικονομική μας εκμετάλλευση.

Είναι ο ρόλος που καλούμαστε να παίξουμε στο αμέσως επόμενο διάστημα.

Ο Ρούμπιο ήταν απολύτως σαφής: «Η ισχύς απαιτεί να είναι αξιόπιστη η πεποίθηση ότι είσαι διατεθειμένος να τη χρησιμοποιήσεις».

Η γεωπολιτική σκακιέρα στη Μέση Ανατολή αναδιατάσσεται βίαια.

Είναι κοινό μυστικό στους κύκλους των αναλυτών πως σχεδιάζεται μια τεράστια επιχείρηση αποτροπής προς το Ιράν.

Οι αμερικανικές βάσεις στις αραβικές χώρες έχουν ήδη αρχίσει να σηκώνονται και να αποχωρούν, καθώς το έδαφος εκεί έχει γίνει εξαιρετικά εχθρικό και ευάλωτο.

Τι σημαίνει αυτό;

Ότι η Σούδα γίνεται πλέον η πλησιέστερη, ασφαλέστερη και κρισιμότερη βάση των ΗΠΑ απέναντι στο ιρανικό μέτωπο.

Σε μια ενδεχόμενη ανάφλεξη, η Ελλάδα δεν θα παρακολουθεί από μακριά.

Θα βρεθεί στο επίκεντρο.

Μετατρεπόμενοι σε ένα αμιγώς αμερικανικό προκεχωρημένο φυλάκιο, γινόμαστε αυτομάτως πρωταρχικός στόχος.

Οι «Εγγυήσεις» της Καθημερινής: Παχιά Λόγια, Καμία Ουσία

Το αφήγημα του «υποδείγματος» επιχείρησε να ενισχύσει ο Μάρκο Ρούμπιο και μέσα από τη συνέντευξή του στην «Καθημερινή».

Σε μια προσπάθεια να κατευνάσει τις εύλογες ανησυχίες, δήλωσε πως ένα σενάριο ελληνοτουρκικής σύγκρουσης είναι «αδιανόητο» και πως οι ΗΠΑ «δεν θα το επέτρεπαν ποτέ».

Ακούγεται καθησυχαστικό;

Ίσως, μέχρι να διαβάσει κανείς τα ψιλά γράμματα.

Την ώρα που η υπερδύναμη διακηρύσσει από την Πνύκα τη χρήση «σκληρής ισχύος», όταν ο Ρούμπιο ρωτήθηκε για τις τουρκικές προκλήσεις στο καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης (Great Sea Interconnector) Ελλάδας – Κύπρου, η σκληρή ισχύς εξατμίστηκε.

Αρκέστηκε σε ευχολόγια περί «διπλωματικών προσπαθειών» και ελπίδων «να βρεθούν λύσεις».

Ακόμα χειρότερα, στο καυτό ερώτημα για το αν η Ουάσιγκτον θα ενδώσει τελικά στις πιέσεις της Άγκυρας να αποκτήσει και αυτή F-35, ο Αμερικανός ΥΠΕΞ άφησε την πόρτα ορθάνοιχτη, πετώντας το μπαλάκι στον Πρόεδρο Τραμπ.

Αυτή είναι η αποθέωση της παγίδας του «δεδομένου συμμάχου»:

  • Σου υπόσχονται ότι «δεν θα γίνει πόλεμος», αλλά ταυτόχρονα ανέχονται το γκριζάρισμα των κυριαρχικών σου δικαιωμάτων στο Αιγαίο και την Κύπρο, ενώ ετοιμάζονται να εξοπλίσουν τον εν δυνάμει αντίπαλό σου.

Επίλογος

Ο Αμερικανός ΥΠΕΞ επικαλέστηκε τον Λεωνίδα για να εξυμνήσει τη θυσία.

Ξέχασε να αναφέρει, όμως, ότι οι Σπαρτιάτες θυσιάστηκαν υπερασπιζόμενοι το δικό τους χώμα, όχι πολεμώντας ως μισθοφόροι σε ξένους πολέμους για τα συμφέροντα τρίτων.

Αν η Ελλάδα οφείλει να ανακτήσει κάτι από το αρχαιοελληνικό πνεύμα, αυτό δεν είναι η τυφλή υπακοή στα κελεύσματα των ισχυρών.

Είναι η ανελέητη, ρεαλιστική επιδίωξη του εθνικού συμφέροντος.

Η ομιλία στην Πνύκα ήταν μια καλοστημένη παράσταση επικυριαρχίας.

Το ερώτημα είναι αν οι πολίτες θα κατανοήσουν εγκαίρως πως στη νέα, αδίστακτη εποχή, το να είσαι το “δεδομένο βενζινάδικο” και το απροστάτευτο φυλάκιο της αυτοκρατορίας, κοστίζει τελικά πολύ περισσότερο από όσο δείχνουν τα φλας των φωτογράφων.

Διαβάστε επίσης στο Φωνή Εντός:

👉 ΕΛΛΑΔΑ 1974–2025: Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΧΕΙΡΙΑΣ

👉 ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 1974 – 2025: Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΚΑΚΙΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΙΟΝΙ

#Γεωπολιτική #ΗΠΑ #Ρούμπιο #Διπλωματία #Ελλάδα #ΕθνικόΣυμφέρον #Σούδα #Ιράν

Ο Ευάγγελος Αθανασιάδης είναι Συνταγματάρχης ε.α. και Διαχειριστής – Αρθρογράφος της ιστοσελίδας
 fonientos.com Πένα & Ξίφος

Αν το βρήκατε ενδιαφέρον και σας έδωσε τροφή για σκέψη, μπορείτε να το κοινοποιήσετε.

Facebook
LinkedIn
X
Telegram
WhatsApp
Tumblr

Η σκέψη μοιράζεται, δεν αντιγράφεται. Αναφορά στην πηγή είναι πράξη σεβασμού.

Όταν ανεβαίνει νέο άρθρο, έρχεται στο mail σου

“Σημαντικό: Μετά την εγγραφή σας, ελέγξτε τα Εισερχόμενά σας για το email επιβεβαίωσης.
Αν δεν το βρείτε, παρακαλούμε ρίξτε μια ματιά και στον φάκελο των Ανεπιθύμητων (Spam).”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *