Κοινοβουλευτικό MMA vs Ελληνικό Survivor

Εισαγωγή
Οι εικόνες από την τουρκική εθνοσυνέλευση προχθές δεν ήταν απλώς «σκηνές απείρου κάλλους»· ήταν ένας θρίαμβος της σωματικής επαφής πάνω στη διπλωματία. Γροθιές να ίπτανται, χαρτιά να γίνονται κομφετί και βουλευτές να θυμίζουν πρωταγωνιστές σε ταινία δράσης των ’80s. Κι εμείς, από την ασφάλεια του καναπέ μας, αναρωτιόμαστε: Πόσο δύσκολο είναι τελικά το λειτούργημα του πολιτικού; Πόσο ιδρώτα πρέπει να χύσει κανείς για να «φροντίσει» για το καλό του πολίτη; Ή μήπως η φροντίδα αυτή εκφράζεται καλύτερα με ένα καλοζυγισμένο κροσέ;

Ίσως υπάρχει εξήγηση: Δείτε εδώ

Ο Δυτικός Πολιτισμός της Μήνυσης
Στη δική μας Βουλή, τα πράγματα είναι σαφώς πιο… σικ. Εμείς ανήκομεν εις την Δύση, όπως έλεγε και η ψυχή του εθνάρχη. Εδώ δεν έχουμε ιπτάμενες καρέκλες, αλλά ιπτάμενες «πικάντικες» εκφράσεις. Ο ένας αποκαλεί τον άλλον «ψεύτη», ο άλλος απαντά με «προδότη» και στο τέλος, αντί για το ρινγκ, καταλήγουν στα δικαστήρια. Οι μηνύσεις πέφτουν σαν το χαλάζι και οι δικηγόροι τρίβουν τα χέρια τους. Είναι αυτός ο ορισμός του εξευγενισμού; Να ανταλλάσσουμε εξώδικα αντί για γροθιές, ενώ η ουσία της πολιτικής παραμένει στο επίπεδο του «ποιος θα την πει στον άλλον»;

Ο Ιός της Απείθειας και οι Γείτονες
Το πρόβλημα με τη γεωγραφία είναι ότι δεν μπορείς να επιλέξεις τους γείτονές σου. Και η απείθεια, αγαπητοί μου, είναι σαν τον κορωνοϊό: μεταδίδεται με την ταχύτητα του φωτός, ειδικά όταν το ανοσοποιητικό σύστημα των θεσμών είναι πεσμένο. Αν οι «δίπλα» λύνουν τις διαφορές τους με τα χέρια, πόσο σίγουροι είμαστε ότι οι δικοί μας θα συνεχίσουν να περιορίζονται στα λόγια; Μήπως η βία είναι η φυσική κατάληξη όταν τα επιχειρήματα στερεύουν και οι μάσκες πέφτουν;

Προστατευτικά Μέτρα στην Οδό Αμαλίας
Αναρωτιέμαι, έχουν ληφθεί τα απαραίτητα υγειονομικά μέτρα στη δική μας Βουλή για να μην «κολλήσουμε» από τη γειτονική χώρα; Μήπως πέρα από τις θερμομετρήσεις και τις απολυμάνσεις, πρέπει να εγκατασταθούν και δίχτυα ασφαλείας ανάμεσα στα έδρανα; Ή μήπως να επιβληθεί η χρήση προστατευτικού κράνους την ώρα των επερωτήσεων; Όταν η «μόλυνση» της έντασης πλανάται στην ατμόσφαιρα, ο εξευγενισμός μοιάζει με πολύ λεπτό στρώμα βερνικιού που μπορεί να ξεφλουδίσει με την πρώτη δυνατή φωνή.

Συμπεράσματα
Είναι εύκολο να δείχνουμε το δάχτυλο στην Τουρκία και να νιώθουμε ανώτεροι επειδή εμείς προτιμούμε τα δικαστήρια. Όμως, η ουσία παραμένει η ίδια: ένας πολιτικός κόσμος που αναλώνεται σε προσωπικές βεντέτες, την ώρα που ο πολίτης στη βάση της πυραμίδας περιμένει λύσεις για τη ζωή του. Είτε πρόκειται για γροθιά στο πρόσωπο είτε για μήνυση στο χαρτί, το αποτέλεσμα για εμάς είναι το ίδιο: μια θεατρική παράσταση που δεν μας αφορά, αλλά την πληρώνουμε ακριβά.

Επίλογος
Τελικά, το λειτούργημα του πολιτικού φαίνεται πως είναι πράγματι δύσκολο. Απαιτεί γερό στομάχι, καλή φυσική κατάσταση και, κυρίως, την ικανότητα να πείθεις τον κόσμο ότι οι προσωπικοί σου καυγάδες είναι «αγώνες για τη δημοκρατία». Ας ελπίσουμε μόνο ότι ο δικός μας «δυτικός αέρας» θα παραμείνει αρκούντως ισχυρός ώστε να κρατήσει τα τουρκικά MMA μακριά από τα δικά μας έδρανα. Ή μήπως είναι ήδη αργά;

ΥΓ : Το MMA είναι τα αρχικά του Mixed Martial Arts, που στα ελληνικά μεταφράζεται ως Μικτές Πολεμικές Τέχνες.

Πρόκειται για το άθλημα της πλήρους επαφής, όπου οι αθλητές επιτρέπεται να χρησιμοποιούν τεχνικές από πολλά διαφορετικά είδη μαχητικών τεχνών (όπως πυγμαχία, πάλη, βραζιλιάνικο ζίου ζίτσου, Kickboxing, Muay Thai κ.α.), τόσο σε όρθια θέση όσο και στο έδαφος.

Διαβάστε το Μέρος Β: [Πολιτική και Βία: Το τέλος της διπλωματίας των λέξεων;]