Δυνατότητες και επιχειρησιακοί περιορισμοί στον
Περσικό Κόλπο
Το πλαίσιο της ανάλυσης:
- Ποια η προοπτική μιας απόβασης των ΗΠΑ στον Περσικό κόλπο;
- Ποιοι θα μπορούσαν να είναι οι αντικειμενικοί σκοποί;
- Ποιες δυνάμεις είναι πραγματικά διαθέσιμες;
- Ποιες είναι οι επιχειρησιακές δυσκολίες;
- Ποιο σενάριο είναι τελικά πιθανό;
Εισαγωγή
Τις τελευταίες ημέρες, η συζήτηση περί ενδεχόμενης απόβασης των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο κυριαρχεί σε μέσα ενημέρωσης και αναλύσεις. Το σενάριο παρουσιάζεται σχεδόν ως αναπόφευκτο.
Ωστόσο, πόσο ρεαλιστικό είναι στην πράξη;
Η στρατιωτική ιστορία δείχνει ότι οι αποβατικές επιχειρήσεις συγκαταλέγονται στις
πιο απαιτητικές και επικίνδυνες μορφές πολέμου.
Απαιτούν συντριπτική υπεροχή, αιφνιδιασμό και απόλυτο έλεγχο του πεδίου επιχειρήσεων. Στην περίπτωση του Ιράν, υπάρχουν αυτά τα δεδομένα ;
Ας δούμε τα πραγματικά περιστατικά προσεκτικά.
Αναλυτική προσέγγιση μπορείτε να δείτε εδώ:
Οι πιθανοί αντικειμενικοί σκοποί
Οι ΗΠΑ θα μπορούσαν θεωρητικά να στοχεύσουν συγκεκριμένα σημεία υψηλής στρατηγικής αξίας.
Το νησί Kharg αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς ενεργειακούς κόμβους του Ιράν, καθώς εκεί καταλήγουν οι αγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η κατάληψή του θα μπορούσε να πλήξει σοβαρά τις ιρανικές εξαγωγές.
Εναλλακτικά, στόχοι θα μπορούσαν να είναι τα τέσσερα (4) μικρά νησιά εντός των Στενών του Ορμούζ ή ακόμη και τμήματα της ιρανικής ακτογραμμής.
Ωστόσο, κάθε μία από αυτές τις επιλογές συνοδεύεται από σοβαρούς περιορισμούς.
Το επίμηκες νησί Κεσμ, το μεγαλύτερο νησί του Περσικού κόλπου (έκταση περίπου 1.500τχ), είναι κατοικημένο, ισχυρά οχυρωμένο και πρακτικά λειτουργεί ως προέκταση της ηπειρωτικής ακτής. Δεν αποτελεί ρεαλιστικό στόχο αποβατικής ενέργειας.
Οι διαθέσιμες δυνάμεις
Η εικόνα που παρουσιάζεται δημοσίως επικεντρώνεται σε σχετικά περιορισμένες δυνάμεις: περίπου 2.500 πεζοναύτες και 3.000 άνδρες αεραποβατικών τμημάτων.
Αν και πρόκειται για επίλεκτες μονάδες, το μέγεθός τους δύσκολα επαρκεί για μια τέτοια αποβατική επιχείρηση σε εχθρικό και καλά προετοιμασμένο περιβάλλον.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί η απουσία αναφοράς στην επίλεκτη δύναμη Delta Force. Μήπως αυτή τελικά θα κάνει την κυρίως επιχείρηση;
Οι επιχειρησιακές δυσκολίες
Το γεωγραφικό περιβάλλον του Περσικού Κόλπου δημιουργεί σημαντικές δυσκολίες.
Τα μεγάλα αποβατικά πλοία που στέλνονται, είναι αδύνατον να πλεύσουν με ασφάλεια εντός των Στενών του Ορμούζ, γεγονός που μειώνει δραστικά τη χρησιμοποίηση των αποβατικών τους μέσων. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε επιχείρηση θα έπρεπε να βασιστεί κυρίως σε αεροκίνητα ή αερομεταφερόμενα μέσα.
Ακόμη, οι αποβατικές δυνάμεις είναι εξαιρετικά ευάλωτες κατά τη φάση της προσέγγισης και της εγκατάστασης. Αντιμετωπίζουν έναν αντίπαλο που γνωρίζει το έδαφος, διαθέτει οργανωμένες αμυντικές θέσεις και μπορεί να συγκεντρώσει πυρά σε συγκεκριμένα σημεία.
Η ιστορία έχει δείξει επανειλημμένα το μεγάλο κόστος τέτοιων επιχειρήσεων σε ανθρώπινο δυναμικό. Η μάχη της Κρήτης (κατά τον Β΄ΠΠ) και η απόβαση στην Καλλίπολη (κατά τον Α΄ΠΠ) αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα των κινδύνων που συνεπάγονται αυτού του είδους επιχειρήσεις..
Μια απόβαση στο Kharg ή στις τέσσερεις (4) νησίδων του Κόλπου.
Η κατάληψη ενός νησιού, όπως το Kharg ή οι τεσσάρεις (4) νησίδες του Κόλπου, δεν σημαίνει απαραίτητα επιχειρησιακή επιτυχία.
Δυνάμεις που βρίσκονται απομονωμένες σε ένα νησί είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένες. Το παράδειγμα του Φιδονησίου στον πόλεμο Ρωσίας–Ουκρανίας είναι ενδεικτικό: το νησί εγκαταλείφθηκε και από τις δύο πλευρές, καθώς ήταν αδύνατο να διατηρηθεί υπό συνεχή πίεση πυρών.
Ακόμα, η κατάληψη των μικρών νησίδων στα Στενά του Ορμούζ δεν προσφέρει ουσιαστικό στρατηγικό πλεονέκτημα, εφόσον η ακτογραμμή του Κόλπου παραμένει υπό ιρανικό έλεγχο.
Οι δυνάμεις που θα τοποθετηθούν εκεί κινδυνεύουν να μετατραπούν σε σταθερούς στόχους.
Ένα ιστορικό προηγούμενο
Στις 4 Νοεμβρίου 1979, μια ομάδα ισλαμιστών φοιτητών κράτησαν όμηρους 52 Αμερικανούς στην αμερικανική πρεσβεία στην Τεχεράνη. Αυτό διήρκησε μέχρι τις 20 Ιανουαρίου του 1981, αφού στις 19 Ιανουαρίου 1981 υπογράφτηκε η διακήρυξη του Αλγερίου. Τα γεγονότα είναι γνωστά ως «η κρίση των ομήρων».
Η διακήρυξη του Αλγερίου προέβλεπε πως οι ΗΠΑ δεν θα αναμιγνύονταν στρατιωτικά ή πολιτικά στις εσωτερικές υποθέσεις του Ιράν.
Προ της διακηρύξεως του Αλγερίου και αφού απέτυχαν οι διπλωματικές προσπάθειες, επιβλήθηκαν οικονομικές πιέσεις στο Ιράν.
Ακολούθησαν απειλές στρατιωτικής επέμβασης και τέλος, στις 24 Απριλίου 1980, μια πολύ εντυπωσιακή και καλοσχεδιασμένη αλλά αποτυχημένη μυστική επιχείρηση διάσωσης των ομήρων, γνωστή με την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Νύχι του Αετού» (Operation Eagle Claw), η οποία κατέληξε στο θάνατο οκτώ Αμερικανών στρατιωτών και ενός ιρανού πολίτη, όταν ελικόπτερο προσέκρουσε σε μεταγωγικό αεροσκάφος επί του εδάφους στην έρημο.
Η κατάληξη της κρίσης χαρακτηρίστηκε ως ήττα των ΗΠΑέχοντας αρνητικές επιπτώσεις στην υποψηφιότητα του τότε προέδρου Τζίμι Κάρτερ και οδήγησε στη διακοπή των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσιγκτον.
Η επιχείρηση αυτή ήταν μία από τις πρώτες της “Δύναμης Δέλτα” (Delta Force).
Συμπεράσματα
Μιας αποβατικής ενέργειας στον Περσικό Κόλπο δεν φαίνεται ρεαλιστική.
Οι επιχειρησιακές δυσκολίες, το γεωγραφικό περιβάλλον και οι δυνατότητες των διατεθειμένων δυνάμεων καθιστούν ένα τέτοιο σενάριο ιδιαίτερα ριψοκίνδυνο.
Πιο πιθανή φαίνεται μια αεροκίνητη (με ελικόπτερα) ή αερομεταφερόμενη ενέργεια σε άλλο σημείο και με άλλον αντικειμενικό σκοπό.
Ταυτόχρονα, η έντονη προβολή του σεναρίου της απόβασης ενδέχεται να λειτουργεί ως εργαλείο παραπλάνησης, αποσπώντας την προσοχή από την κυρίως πιθανή ενέργεια.
– Σαν χώρος εξορμήσεως θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί κάποια χώρα της περιοχής.
– Εφ΄ όσον οι ΗΠΑ στρέφουν την προσοχή μας στο νότιο τμήμα, όπου θα εξυπηρετούσε η Σαουδική Αραβία, μάλλον η ενέργεια θα γίνει από βορά, επομένως εκτιμάται ότι θα γίνει από το Ιράκ, όπου υπάρχει Αμερικάνικός έλεγχος και παρουσία.
– Η ομάδα «Δέλτα» που δεν φαίνεται πουθενά ίσως να είναι ο πιθανότερος κύριος δρών.
Επίλογος
Στον σύγχρονο πόλεμο, η εικόνα που διαμορφώνεται δημόσια σπάνια ταυτίζεται με την πραγματικότητα.
Η συζήτηση για μια απόβαση μπορεί να μην αποτελεί ένδειξη πρόθεσης, αλλά μέρος μιας στρατηγικής παραπλανήσεως.
Μια επιχείρηση, είναι πιθανό να εκδηλωθεί εκεί όπου δεν συγκεντρώνεται η προσοχή.
Και τότε, η πραγματική κίνηση δεν θα μοιάζει με κανένα από τα σενάρια που προβάλλονται και θεωρούνται σήμερα δεδομένα.
Μια απ΄ αέρος ενέργεια της ομάδος «Δέλτα» σε πυρηνικές εγκαταστάσεις φαντάζει σαν η πιο πιθανή κυρία ενέργεια.
Μήπως θα είναι και μια εξιλέωση της ομάδος Δέλτα για την «Επιχείρηση Νύχι του Αετού» της 24ης Απριλίου του 1980;
Μπορείτε επίσης να διαβάσετε εδώ:
#Ιράν #ΗΠΑ #Ορμούζ #γεωπολιτική #στρατιωτική_ανάλυση #ΜέσηΑνατολή #ενέργεια #πόλεμος #στρατηγική
