fonientos 1

Η Εξέλιξη του Φωνή Εντός

Πένα & Ξίφος

Ελληνική Οπισθοδρόμηση: Κύκλος 1 – Μέρος Γ

Εύποροι γραβατωμένοι άνδρες πανηγυρίζουν σε ένα μπαλκόνι δείχνοντας ένα πράσινο βέλος που ανεβαίνει, ενώ από κάτω εξουθενωμένοι πολίτες σηκώνουν τα βάρη του γραφήματος
Όταν οι οικονομικοί δείκτες ευημερούν για την ελίτ, αλλά η κοινωνία συνθλίβεται κάτω από το βάρος της πραγματικότητας.

Ο Μύθος της Ανάπτυξης και η Κοινωνία της Στασιμότητας

Εισαγωγή

Έχοντας εξετάσει πώς η χώρα μετατράπηκε σε παθητικό καταναλωτή ξένης τεχνολογίας και πώς το κράτος τιμωρεί συστηματικά κάθε εγχώρια παραγωγική προσπάθεια, (Το Κράτος-Τιμωρός και η Ποινικοποίηση της Παραγωγής) ερχόμαστε αντιμέτωποι με το μεγαλύτερο παράδοξο της εποχής μας.

  • Αν δεν παράγουμε και αν το σύστημα μας ωθεί στην εξάρτηση, πώς εξηγούνται οι θριαμβευτικοί δείκτες ανάπτυξης που κατακλύζουν την καθημερινή μας ενημέρωση;
  • Πώς γίνεται οι αριθμοί να ευημερούν, ενώ η κοινωνία της βάσης παραμένει καθηλωμένη στη στασιμότητα και τη συνεχή απώλεια αγοραστικής δύναμης;

Ήρθε η ώρα να αποδομήσουμε το αφήγημα της εικονικής ευημερίας και να δούμε πώς οι μηχανισμοί της κορυφής κατασκευάζουν μια «ανάπτυξη» κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τους.

Η Οφθαλμαπάτη των Στατιστικών και των Επενδύσεων

Ακούμε διαρκώς, σχεδόν σε ρυθμό πλύσης εγκεφάλου, για την αύξηση του ΑΕΠ και για ιστορικά ρεκόρ ξένων επενδύσεων.

Τι σημαίνουν, όμως, αυτοί οι αριθμοί στην πραγματική οικονομία;

Μια προσεκτική, μη κατευθυνόμενη ματιά αποκαλύπτει την αλήθεια:

  • Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των κεφαλαίων δεν κατευθύνεται στην έρευνα, στη βαριά βιομηχανία, στην τεχνολογία αιχμής ή στη δημιουργία εθνικής υπεραξίας.
  • Κατευθύνεται σε εξαγορές ήδη υπαρχουσών υποδομών, στην αγορά ακινήτων (real estate), στη διαχείριση κόκκινων δανείων και στον τουρισμό

Αυτό δεν συνιστά παραγωγική ανάπτυξη, αλλά απλή μεταβίβαση πλούτου.
Το γεγονός ότι ένα ξένο fund αγοράζει εγχώρια περιουσιακά στοιχεία μπορεί να διογκώνει λογιστικά τους δείκτες και να ικανοποιεί τις αγορές, αλλά δεν προσθέτει καμία ουσιαστική ικανότητα επιβίωσης στο ίδιο το έθνος.

Η κορυφή πανηγυρίζει για την εισροή κεφαλαίων διότι ακριβώς εξυπηρετεί τα δικά της στενά συμφέροντα, αφήνοντας τους πολίτες να ελπίζουν μάταια ότι κάποια στιγμή η ευημερία των αριθμών θα φτάσει και στο δικό τους τραπέζι.

Τηλεπαρουσιαστής πετάει γυαλιστερές φούσκες με τη λέξη "Ανάπτυξη" σε ένα πλήθος κουρασμένων ανθρώπων, οι οποίες σκάνε μόλις τις αγγίξουν.
Ο ρόλος των μηχανισμών ενημέρωσης στη μετατροπή της κοινωνικής στασιμότητας σε “εθνική επιτυχία”.

Ο Ρόλος των Διαμεσολαβητών και η Πώληση της Επιτυχίας

Εδώ ακριβώς ενεργοποιείται ο μηχανισμός διαμόρφωσης της κοινής γνώμης.
Δημοσιογράφοι, οικονομικοί αναλυτές και επαγγελματίες προπαγανδιστές αναλαμβάνουν το κρίσιμο έργο να πείσουν τους πολίτες ότι οι μακροοικονομικοί δείκτες είναι η μόνη αλήθεια.
Η δουλειά τους είναι να παίρνουν την κερδοφορία των τραπεζών και των μεγάλων ομίλων και να τη «μεταφράζουν» ως δήθεν εθνική επιτυχία.

Γιατί το κάνουν;

  • Διότι αυτός είναι ο ρόλος τους στο σύστημα: να κρατούν τον μέσο πολίτη σε μια κατάσταση ελεγχόμενης ψευδαίσθησης.
  • Τον πείθουν ότι τα δικά του, καθημερινά οικονομικά αδιέξοδα αποτελούν προσωπική του αποτυχία ή μια προσωρινή δυσκολία, την ώρα που η χώρα, δήθεν, «καλπάζει».

Με αυτόν τον τρόπο, αποτρέπεται η κοινωνική αφύπνιση και διασφαλίζεται ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται στα υψηλά κλιμάκια δεν θα αμφισβητηθούν ποτέ ουσιαστικά από τη βάση.

Συμπεράσματα

  • Η πολυδιαφημισμένη ανάπτυξη βασίζεται κυρίως σε λογιστικές ανακατατάξεις, εξαγορές υποδομών και real estate, και όχι σε μια βιώσιμη, εγχώρια παραγωγική μηχανή.
  • Η ευημερία των δεικτών αφορά αποκλειστικά την κορυφή και το διεθνές κεφάλαιο, ενώ ο μέσος πολίτης αντιμετωπίζει τη ραγδαία συρρίκνωση του επιπέδου διαβίωσής του.
  • Ο μηχανισμός ενημέρωσης λειτουργεί ως «διαμεσολαβητής», βαφτίζοντας τη στασιμότητα της κοινωνίας ως εθνική πρόοδο, εξασφαλίζοντας έτσι την ανοχή και την παθητικότητα.

Επίλογος

Με αυτό το άρθρο κλείνει ο πρώτος κύκλος της ανατομίας μας γύρω από τη «Βιτρίνα της Εξέλιξης».

Είδαμε πώς ο εκσυγχρονισμός είναι δανεικός, πώς η παιδεία εξουδετερώνει τη σκέψη, πώς το κράτος τιμωρεί την παραγωγή και, τελικά, πώς η βαθιά εξάρτηση βαφτίζεται «ανάπτυξη».

Όμως, για να μπορέσει όλο αυτό το διάτρητο οικοδόμημα να σταθεί όρθιο χωρίς να γκρεμιστεί από την οργή μιας κοινωνίας που συμπιέζεται, χρειάζεται ισχυρούς προστάτες.

Χρειάζεται ένα εγχώριο θεσμικό πλαίσιο που θα θωρακίζει όσους νέμονται την εξουσία, αποκόβοντάς τους από τη λογοδοσία.

Το πώς ακριβώς λειτουργεί αυτό το «Θεσμικό Φρένο», θα το αναλύσουμε διεξοδικά στον επόμενο κύκλο.

Διαβάστε τη συνέχεια : Κύκλος 2 – Μέρος Α: “Το Θεσμικό Φρένο: Ο ρόλος της εγχώριας ελίτ και το πελατειακό κράτος”

#Ελλάδα #Οπισθοδρόμηση #Ανάπτυξη #Κοινωνία #Οικονομία

Ο Ευάγγελος Αθανασιάδης είναι Συνταγματάρχης ε.α. και Διαχειριστής – Αρθρογράφος της ιστοσελίδας
 fonientos.com Πένα & Ξίφος

Αν το βρήκατε ενδιαφέρον και σας έδωσε τροφή για σκέψη, μπορείτε να το κοινοποιήσετε.

Facebook
LinkedIn
X
Telegram
WhatsApp
Tumblr

Η σκέψη μοιράζεται, δεν αντιγράφεται. Αναφορά στην πηγή είναι πράξη σεβασμού.

Όταν ανεβαίνει νέο άρθρο, έρχεται στο mail σου

“Σημαντικό: Μετά την εγγραφή σας, ελέγξτε τα Εισερχόμενά σας για το email επιβεβαίωσης.
Αν δεν το βρείτε, παρακαλούμε ρίξτε μια ματιά και στον φάκελο των Ανεπιθύμητων (Spam).”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *