Ο Αλέξης, η Σχεδία και το Φάντασμα του Γιωργάκη

Εισαγωγή: Η αέναη προετοιμασία

Κάπου διάβασα και άκουσα πως ο Αλέξης Τσίπρας αποφάσισε να μας ενημερώσει για το χρονοδιάγραμμα της επιστροφής του. «Θα ξεκινήσουμε την προσπάθεια όταν θα είμαστε έτοιμοι να κερδίσουμε», δήλωσε με τη σιγουριά ανθρώπου που έχει όλο τον χρόνο του κόσμου δικό του. Καλά το είπε, δεν λέω. Μόνο που στην πολιτική, το «θα είμαι έτοιμος» συχνά μεταφράζεται στο «περιμένω να πέσει το ώριμο φρούτο», ενώ το δέντρο έχει ήδη ξεραθεί από την ανομβρία των ποσοστών.

Φαίνεται πως ο δικός μας Οδυσσέας δεν έφτασε ακόμα στην Ιθάκη. Είναι ακόμα σε ταξίδι, παλεύοντας με τα κύματα της λήθης και τις συμπληγάδες της εσωστρέφειας. Αλλά αλήθεια, πού ακριβώς έχει κολλήσει το καράβι;

Σκύλλα, Χάρυβδη και… Think Tanks

Μήπως ο Αλέξης παλεύει ακόμα με τη Σκύλλα των εσωκομματικών ερειπίων και τη Χάρυβδη μιας κοινωνίας που έμαθε να ζει χωρίς αυτόν; Ή μήπως έχει βρει καταφύγιο στην αγκαλιά κάποιας πολιτικής Καλυψούς; Γιατί κακά τα ψέματα, η θαλπωρή των διεθνών φόρουμ, των think tanks και των ευρωπαϊκών σαλονιών είναι πολύ πιο γλυκιά από τη «λάσπη» της καθημερινής αντιπαράθεσης στην ελληνική επαρχία. Εκεί, στις Βρυξέλλες και στο Παρίσι, η Ιθάκη φαντάζει μακρινή και ίσως… αχρείαστη.

Εκτός αν το πρόβλημα είναι οι Σειρήνες. Μόνο που οι δικές του Σειρήνες δεν τραγουδούν γλυκά· είναι οι δημοσκόποι που του φωνάζουν νούμερα που πονάνε. Κι αυτός, δεμένος στο κατάρτι της «προεδρικής σοβαρότητας», έχει βουλώσει τα αυτιά του με κερί, ελπίζοντας πως αν δεν τις ακούει, οι Σειρήνες θα βαρεθούν και θα φύγουν. Οι σύντροφοί του όμως, στο ίδιο κατάρτι, τραβάνε κουπί χωρίς να ξέρουν αν ο καπετάνιος κοιτάζει τον χάρτη ή απλώς το κενό.

Το φάντασμα του Γιωργάκη και η βουλιαγμένη σχεδία

Φαίνεται πως ο Αλέξης βλέπει τι έπαθε ένας προηγούμενος «Οδυσσέας», ο Γιωργάκης. Εκείνος ο τέως πρωθυπουργός που κάποτε νόμιζε πως μπορεί να ξαναχτίσει βασίλεια από το μηδέν, έφτιαξε δική του σχεδία (κόμμα) και πήγε κατευθείαν στα άπατα. Και το χειρότερο; Ακόμα σκάβει στον βυθό, ψάχνοντας να βρει πού πήγε το ρεύμα.

Ο φόβος του «παπανδρεϊκού συνδρόμου» είναι μάλλον ο πραγματικός Κύκλωπας που κλείνει την είσοδο της σπηλιάς. Θέλει πολύ κουπί ακόμη, Αλέξη. Το ρεύμα της εποχής είναι δυνατό, τα κύματα της ακρίβειας και της απαξίωσης είναι μεγάλα, και η σχεδία κινδυνεύει να διαλυθεί πριν καν φανεί στον ορίζοντα το λιμάνι.

Συμπεράσματα

Η πολιτική δεν είναι κρουαζιέρα με εγγυημένο προορισμό. Αν περιμένεις να γίνουν οι θάλασσες λάδι για να σαλπάρεις, το πιθανότερο είναι πως θα μείνεις στην ακτή να κοιτάζεις τα πλοία των άλλων να περνούν. Η Ιθάκη δεν περιμένει κανέναν αιώνιο ταξιδιώτη, ειδικά όταν οι «μνηστήρες» έχουν ήδη καθίσει στο τραπέζι και δεν σκοπεύουν να σηκωθούν σύντομα.

Επίλογος

Μήπως τελικά η «ετοιμότητα» είναι απλώς μια ευγενική λέξη για την αναποφασιστικότητα; Ο Όμηρος έγραψε την Οδύσσεια σε δέκα χρόνια. Στην ελληνική πολιτική σκηνή του 2026, δέκα χρόνια αναμονής δεν σε κάνουν ήρωα, σε κάνουν… έκθεμα σε μουσείο πολιτικής ιστορίας.

Ας Θυμηθούμε όμως: Διαβάστε εδώ

#Τσίπρας #Οδύσσεια #Σάτιρα #ΣΥΡΙΖΑ #Πολιτική