Όταν οι πόροι στερεύουν, η έξυπνη άμυνα αναλαμβάνει τον πρώτο ρόλο

Εισαγωγή

Πώς μπορεί ένα κράτος να διατηρήσει την ισχύ του στη σκληρή γεωπολιτική σκακιέρα, όταν στο εσωτερικό του αντιμετωπίζει διαρκή οικονομική ασφυξία;

• Μπορείτε να διαβάσετε το προηγούμενο Μέρος εδώ: Από την ευθύνη του πολίτη στην ευθύνη της διακυβέρνησης

Είναι δεδομένο ότι το υψηλό χρέος περιορίζει δραματικά τις διαθέσιμες επιλογές και μειώνει τους πόρους για εξοπλιστικά προγράμματα.

Ωστόσο, η αδυναμία συμμετοχής σε έναν πολυδάπανο αγώνα εξοπλισμών δεν σημαίνει παράδοση. Αντίθετα, είναι η στιγμή που η καθαρή στρατηγική πρέπει να αντικαταστήσει τη σπατάλη, και η στοχευμένη αποτροπή να γίνει το κύριο εργαλείο επιβίωσης ενός έθνους.

Η Τέχνη του να Νικάς Χωρίς Μάχη

Περισσότερα από δυόμισι χιλιάδες χρόνια πριν, ο Σουν Τσου διατύπωσε ένα αξίωμα που παραμένει ο απόλυτος οδηγός επιβίωσης:

• «Η τέλεια νίκη είναι να υποτάξεις τον εχθρό χωρίς να πολεμήσεις».

Για μια χώρα που λειτουργεί υπό καθεστώς αυστηρών οικονομικών περιορισμών, αυτή η φράση δεν είναι απλώς θεωρία, αλλά μονόδρομος.

Όταν ο αντίπαλος –όπως συμβαίνει συχνά στο περιβάλλον της Ανατολικής Μεσογείου με την Τουρκία– διαθέτει μεγαλύτερο μέγεθος και την ευχέρεια να ξοδεύει τεράστια ποσά σε στρατιωτικές υποδομές, η προσπάθεια να τον ανταγωνιστείς “ευρώ προς ευρώ” οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη χρεοκοπία.

Το ζητούμενο δεν είναι να χτίσεις έναν στρατό ίσο σε μέγεθος, αλλά να αναπτύξεις ικανότητες που θα κάνουν το κόστος μιας ενδεχόμενης επίθεσης απαγορευτικό για τον επιτιθέμενο.

• Αυτός είναι ο πυρήνας της αποτροπής.

Η Έξυπνη Αποτροπή στην Πράξη

Η έξυπνη αποτροπή δεν απαιτεί απαραίτητα τα ακριβότερα οπλικά συστήματα της αγοράς. Βασίζεται στην εκμετάλλευση των αδυναμιών του αντιπάλου και στη μέγιστη αξιοποίηση των δικών μας γεωγραφικών, διπλωματικών και τεχνολογικών πλεονεκτημάτων.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει:

• Ασύμμετρη Απειλή: Επένδυση σε ευέλικτα, οικονομικά αλλά εξαιρετικά φονικά συστήματα (όπως τα σύγχρονα drones, οι έξυπνες νάρκες και οι πύραυλοι ακριβείας), τα οποία μπορούν να εξουδετερώσουν πλατφόρμες πολλαπλάσιου κόστους.
• Διπλωματικά αναχώματα: Η δημιουργία ισχυρών, αμοιβαία επωφελών συμμαχιών που εμπλέκουν τα συμφέροντα τρίτων ισχυρών δυνάμεων στην περιοχή μας. Όταν τα δικά σου σύνορα προστατεύουν ταυτόχρονα και τα οικονομικά συμφέροντα ισχυρότερων παικτών, ο εχθρός το σκέφτεται διπλά.
• Κυβερνοάμυνα και Πληροφορία: Σε μια εποχή όπου ο πόλεμος κερδίζεται στις οθόνες των ραντάρ και στα δίκτυα επικοινωνιών, η τύφλωση του αντιπάλου κοστίζει λιγότερο από την αγορά μιας επιπλέον φρεγάτας, αλλά φέρνει άμεσα στρατηγικά αποτελέσματα.

Συμπεράσματα

Μια χώρα με μεγάλο δημόσιο χρέος δεν είναι καταδικασμένη να υποκύψει σε εκβιασμούς.

Η οικονομική στενότητα, ωστόσο, δεν συγχωρεί τα λάθη, τις πελατειακές αγορές και την έλλειψη οράματος.

Η γεωπολιτική επιβίωση σε τέτοιες συνθήκες απαιτεί το κράτος να λειτουργεί με απόλυτο ορθολογισμό, χτίζοντας μια ασπίδα αποτροπής που πείθει τον οποιονδήποτε επίδοξο αντίπαλο ότι η ζημιά που θα υποστεί θα είναι δυσανάλογα μεγάλη σε σχέση με το προσδοκώμενο όφελος.

Επίλογος

Η θωράκιση μέσω της διπλωματίας και των έξυπνων εξοπλισμών αποτελεί την κρατική γραμμή άμυνας.

Τι γίνεται όμως όταν το ίδιο το εσωτερικό της χώρας παραπαίει;
Κανένα οπλικό σύστημα και καμία διπλωματική συνθήκη δεν μπορούν να σώσουν ένα έθνος αν η ίδια η κοινωνία είναι εξουθενωμένη, διχασμένη και χωρίς πίστη στους θεσμούς της.

Το πώς ο ανθρώπινος παράγοντας και η κοινωνική συνοχή αποτελούν το υπέρτατο οπλικό σύστημα απέναντι σε κάθε απειλή, θα το εξετάσουμε αύριο, στο έβδομο μέρος της σειράς μας.

#Χρέος #Πόλεμος #Γεωπολιτική #Αποτροπή #Στρατηγική #Ελλάδα #Οικονομία #ΦωνήΕντός #ΧρέοςΚαιΠόλεμος