Η επίσημη διάγνωση του εθνικού μας «παγώματος»

Εισαγωγή

Υπάρχει ένας ιατρικός όρος τόσο βαρύς και επιβλητικός που μόνο και μόνο αν τον προφέρεις σωστά, δικαιούσαι μεταπτυχιακό. Σφηνοϋπερώιος γαγγλιονευραλγία. Είναι το γνωστό «πάγωσε ο εγκέφαλος» όταν τρως παγωτό βανίλια με διπλό σιρόπι. Η επιστήμη το ονομάζει μεγαλοπρεπώς. Η πραγματικότητα λέει απλώς ότι βιάστηκες να καταπιείς. Το ερώτημα είναι άλλο. Μήπως το ίδιο παθαίνουμε και ως κοινωνία, αλλά χωρίς παγωτό;

Η Εθνική Μας Διάγνωση

Σύμφωνα με τα συμπτώματα, η χώρα πάσχει από χρόνια μορφή συλλογικής Σφηνοϋπερώιου Γαγγλιονευραλγίας. Δεν προκλήθηκε από σοκολάτα, αλλά από συνεχή κατανάλωση ειδήσεων τύπου «μυστικές συναντήσεις», «διπλωματικές διεργασίες», «εμπιστευτικές συνομιλίες». Όλα μυστικά, τόσο μυστικά που στο τέλος μυστικό μένει μόνο το γιατί δεν αντιδρά κανείς.

Ακούγεται κάτι για εθνικά ζητήματα και ο εγκέφαλος αντιδρά όπως στο παγωτό. Παγώνει. Σταματά. Κρατάει το κεφάλι και περιμένει να περάσει. Δεν σκέφτεται, δεν ρωτά, δεν ζεσταίνεται. Απλώς λέει «άστο, δεν αλλάζει τίποτα».

Τα Συμπτώματα

Το πρώτο σύμπτωμα είναι η μετατόπιση προτεραιοτήτων. Λες «εθνική κυριαρχία» και ακούγεται «πόσο πήγε το λάδι». Λες «στρατηγικές εξελίξεις» και απαντά «ναι, αλλά η βενζίνη». Όχι ότι η καθημερινότητα δεν είναι σημαντική. Αλλά όταν ο εγκέφαλος είναι παγωμένος, βλέπει μόνο το παρόν και ξεχνά τη ρίζα.

Το δεύτερο σύμπτωμα είναι η εξοικείωση. Όπως συνηθίσαμε τις λέξεις μνημόνιο, πανδημία, ακρίβεια, συνηθίζουμε και οτιδήποτε άλλο. Στην αρχή σοκ. Μετά πάγωμα. Μετά κανονικότητα. Η κοινωνία έχει αποκτήσει ανοσία στην ανησυχία.

Το τρίτο σύμπτωμα είναι η δημοσκοπική θερμοκρασία. Όταν ρωτούν τι σε απασχολεί, απαντάς το ρεύμα, το σούπερ μάρκετ, τη δόση. Τα μεγάλα ζητήματα μπαίνουν πιο κάτω στη λίστα. Όχι επειδή είναι μικρά, αλλά επειδή ο εγκέφαλος έχει επιλέξει οικονομία ενέργειας. Όταν παγώνει, δεν καίει θερμίδες σκέψης.

Το Φαινόμενο της Συνήθειας

Η ιστορία έχει δείξει ότι ο άνθρωπος αντέχει τα πάντα, αρκεί να τα πάρει σε μικρές δόσεις. Όχι ένα κουβά παγωτό μονομιάς. Κουταλιά κουταλιά. Έτσι δεν παθαίνει σοκ. Παθαίνει συνήθεια. Και η συνήθεια είναι πιο ήσυχη από την αντίδραση.

Η κοινωνία δεν φωνάζει γιατί έχει κουραστεί να φωνάζει. Δεν αντιδρά γιατί έχει πειστεί ότι η αντίδραση δεν αλλάζει την τιμή της ντομάτας. Και κάπου εκεί, ανάμεσα στο τιμόνι του καροτσιού και στο τηλεκοντρόλ, ο εγκέφαλος αποφασίζει να παγώσει για λόγους αυτοπροστασίας.

Η Προτεινόμενη Θεραπεία

Η ιατρική λέει ότι το «πάγωμα» από παγωτό περνάει αν πιέσεις τη γλώσσα στον ουρανίσκο και περιμένεις λίγα δευτερόλεπτα. Ίσως και η κοινωνική Σφηνοϋπερώιος Γαγγλιονευραλγία χρειάζεται πίεση. Όχι πίεση πανικού. Πίεση σκέψης.

Λίγη θερμοκρασία μνήμης. Λίγη συλλογική συζήτηση. Λίγη υπενθύμιση ότι τα μεγάλα και τα μικρά δεν είναι αντίπαλοι. Αν χαθεί το μεγάλο, το μικρό δεν σώζεται μόνο του.

Ο εγκέφαλος δεν ζεσταίνεται με οργή. Ζεσταίνεται με κατανόηση. Και κυρίως με τη συνειδητοποίηση ότι το παγωτό είναι γλυκό, αλλά αν το καταπίνεις χωρίς να σκέφτεσαι, στο τέλος θα κρατάς το κεφάλι σου και θα λες «μου πέρασε, αλλά κάτι δεν πήγε καλά».

Επίλογος

Η Σφηνοϋπερώιος Γαγγλιονευραλγία είναι αστεία όταν προέρχεται από παγωτό. Όταν όμως γίνεται μόνιμη κοινωνική κατάσταση, παύει να είναι απλώς πονοκέφαλος. Γίνεται τρόπος ζωής.

Και ίσως το πιο επικίνδυνο δεν είναι ότι παγώσαμε. Είναι ότι αρχίσαμε να το θεωρούμε φυσιολογικό.

Hashtags
#Σάτιρα #ΕθνικάΘέματα #BrainFreeze #Κοινωνία #Σκέψη