fonientos 1

Η Εξέλιξη του Φωνή Εντός

Πένα & Ξίφος

Όχι με όχι έχει διαφορά

Έλληνας στρατιώτης και γυναίκα της Πίνδου στα χιονισμένα βουνά το 1940.
Ο αγνός πατριωτισμός στα βουνά της Πίνδου.

🎧 Ακούστε το: Ποιους ακριβώς χαιρετάμε όταν παρελαύνουμε; Μια ομολογία που ενοχλεί.

Η αληθινή τιμή στους ήρωες και η πολιτική υποκρισία της εξέδρας

Εισαγωγή

Κάθε 28η Οκτωβρίου, το έθνος καλείται να θυμηθεί το μεγαλείο του.

Όμως, χρόνο με τον χρόνο, το εθνικό σκηνικό σκιάζεται από μια βαθιά υποκρισία.

Ο σημερινός Έλληνας συμμετέχει στην παρέλαση ή την παρακολουθεί, εγκλωβισμένος σε μια πολιτική πραγματικότητα που συχνά θυμίζει έναν σύγχρονο ραγιαδισμό.

Συγκρίνοντας την ομοψυχία και τη λεβεντιά του λαού το 1940 με τη σημερινή πολιτική μας παρακμή, νιώθεις μια απέραντη θλίψη για το πού έχουμε φτάσει.

Γιατί, κακά τα ψέματα, δεν είναι όλα τα “όχι” ίδια. Όχι με όχι έχει τεράστια διαφορά.

Ο Πρωθυπουργός που δεν ρώτησε κανέναν

Το 1940, ο Ιωάννης Μεταξάς, ως Πρωθυπουργός της Ελλάδας, είπε ένα ιστορικό «Όχι».

Και προσέξτε τη λεπτομέρεια που τα αλλάζει όλα:

  • Δεν χρειάστηκε να ρωτήσει κανέναν.
  • Δεν έστησε κάλπες,
  • Δεν μπήκε σε μικροπολιτικά παιχνίδια.

Το “Όχι” του εξέφραζε τον παλμό, την ψυχή και το φρόνημα ολόκληρου του έθνους.

Αυτό αποδείχθηκε την επόμενη κιόλας στιγμή, όταν παλικάρια και γέροντες βγήκαν στην πρώτη γραμμή.

Όταν οι γυναίκες και οι γερόντισσες της Ηπείρου, ζαλωμένες με τα πυρομαχικά και τα εφόδια στην πλάτη, σκαρφάλωναν μέσα στα χιόνια και τον πάγο για να κρατήσουν την πατρίδα όρθια.

Ο ιδρώτας και το αίμα που πότισαν τα βουνά της Ηπείρου, της Μακεδονίας και της Θράκης, αποτελούν ιερή παρακαταθήκη.

  • Ήταν Έλληνες με ανάστημα, που δίδαξαν στην ανθρωπότητα τι σημαίνει φιλοπατρία.

Η νύχτα που το “Όχι” έγινε υποτακτικό “Ναι”

Αντιπαραβάλλετε αυτό το μεγαλείο με το καθοριστικό 2015.

Τότε που ο Αλέξης Τσίπρας έστησε ένα ολόκληρο δημοψήφισμα για να εισπράξει ένα μεγάλο, τρανό «Όχι» από την πλειοψηφία του λαού.

Και τι το έκανε;

Το πήρε και μέσα σε μια νύχτα το μετέτρεψε σε ένα μικροπρεπές, απεχθές «Ναι».

Εκεί δόθηκε το τελειωτικό χτύπημα στη συλλογική μας αξιοπρέπεια.

Ανεχτήκαμε την απόλυτη προδοσία της ίδιας μας της βούλησης, βάζοντας το κομματικό και προσωπικό συμφέρον πάνω από το εθνικό.

Το “Όχι” της γενιάς μας εξαργυρώθηκε στην τράπεζα της υποταγής.

Στρατιώτης με πράσινο μπερέ χαιρετά πολιτικούς στην εξέδρα των επισήμων.
Η υποκρισία της σημερινής εξέδρας

Η στολή, ο πράσινος μπερές και το βλέμμα στην εξέδρα

Πολλοί θα κατέβουν και φέτος να παρελάσουν.

Και καλά θα κάνουν.

Το να φοράς τη στολή σου, να τιμάς τους πεσόντες, να νιώθεις το στήθος σου να φουσκώνει από εθνική περηφάνια, είναι υπέροχο και ιερό.

Κάποτε ήμουν κι εγώ εκεί.

Παρέλαυνα με τον πράσινο μπερέ των ειδικών δυνάμεων, χτυπούσα την αρβύλα στην άσφαλτο και ένιωθα ότι κουβαλάω το βάρος της ιστορίας μας.

Όμως, όταν τα σκέφτομαι σήμερα, νιώθω έναν κόμπο στο στομάχι.

Όχι για τη στολή ή για τα ιδανικά μας, αλλά για το σε ποιους καθόμουν προσοχή.

Στον Τσοχατζόπουλο; Στον Παπαντωνίου;

Το πρόβλημα δεν είναι ποτέ ο παρελαύνων, ούτε ο πολίτης που χειροκροτεί τη σημαία.

  • Το πρόβλημα είναι η εξέδρα των επισήμων.

Όταν γυρίζεις το κεφάλι δεξιά, ποιους ακριβώς χαιρετάς;

Αποδίδεις τιμές σε αυτούς που χρεοκόπησαν τη χώρα;

Υποκλίνεσαι σε αυτούς που παίζουν την εθνική μας κυριαρχία στα ζάρια;

Εκεί είναι η τραγωδία:
Να βάζεις τον αγνό πατριωτισμό των Ελλήνων να αποδίδει τιμές στους ίδιους τους καταστροφείς τους.

Συμπεράσματα

Το θέαμα της πολιτικής εξέδρας προσβάλλει την ίδια τη γιορτή.

Το πραγματικό “Όχι” δεν είναι μια λέξη για να γεμίζει τους ξύλινους, κλισέ λόγους των κομματανθρώπων στα μπαλκόνια.

Απαιτεί θυσία, αίμα και ανιδιοτέλεια.

Το ’40, η ηγεσία και ο λαός ήταν μια γροθιά απέναντι στον κίνδυνο.

Σήμερα, το χάσμα ανάμεσα στον αγνό πατριώτη και τον πολιτικό της εξέδρας είναι χαώδες.

Επίλογος

Αυτή την 28η Οκτωβρίου, ας κοιτάξουμε ψηλά.

Η απόσταση που χωρίζει τις ηρωίδες της Πίνδου από το σημερινό σύστημα παρακμής είναι η απόσταση ανάμεσα στην τιμή και την ντροπή.

Παρελαύνουμε και χειροκροτούμε για τη σημαία, για το έθνος και για αυτούς που έδωσαν το αίμα τους. Σε αυτούς οφείλουμε την προσοχή μας.

Σε όσους καπηλεύονται την εξέδρα, οφείλουμε μόνο την περιφρόνησή μας.

Μουσική επένδυση ηχητικού άρθρου:

Music: Ignis by Scott Buckley https://www.scottbuckley.com.au/

License: Creative Commons — Attribution 4.0 International — CC BY 4.0

Free Download / Stream: https://links.al/3Pb

Music promoted by Audio Library: https://links.al/youtube

#28ηΟκτωβρίου #παρέλαση #πατριωτισμός #υποκρισία #εξέδρα #fonientos

Ο Ευάγγελος Αθανασιάδης είναι Συνταγματάρχης ε.α. και Διαχειριστής – Αρθρογράφος της ιστοσελίδας
 fonientos.com Πένα & Ξίφος

Αν το βρήκατε ενδιαφέρον και σας έδωσε τροφή για σκέψη, μπορείτε να το κοινοποιήσετε.

Facebook
LinkedIn
X
Telegram
WhatsApp
Tumblr

Η σκέψη μοιράζεται, δεν αντιγράφεται. Αναφορά στην πηγή είναι πράξη σεβασμού.

Όταν ανεβαίνει νέο άρθρο, έρχεται στο mail σου

“Σημαντικό: Μετά την εγγραφή σας, ελέγξτε τα Εισερχόμενά σας για το email επιβεβαίωσης.
Αν δεν το βρείτε, παρακαλούμε ρίξτε μια ματιά και στον φάκελο των Ανεπιθύμητων (Spam).”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *