Στα εγχειρίδια της σύγχρονης στρατιωτικής ιστορίας, οι αναλυτές του Πενταγώνου ορκίζονται ότι την παγκόσμια σκακιέρα την ελέγχουν τα υπερσύγχρονα οπλικά συστήματα.

Μιλούν για πυραύλους cruise που περνούν μέσα από κλειδαρότρυπες, για αόρατα drones που σαρώνουν την έρημο του Ιράν και για γεωπολιτικές συμμαχίες γραμμένες με χρυσά στυλό σε βαριά δρύινα τραπέζια.

Όλα αυτά ακούγονται υπέροχα, μέχρι να έρθει η ώρα της κάλπης στις μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ.

Εκεί, όλη η διπλωματία του πλανήτη υποκλίνεται ταπεινά μπροστά σε μια λασπωμένη, διψασμένη θεριζοαλωνιστική μηχανή.

Η κρίση στη Μέση Ανατολή εκτόξευσε την τιμή του diesel σε δυσθεώρητα ύψη, προκαλώντας κρύο ιδρώτα στους αγρότες της Νεμπράσκα και της Αϊόβα.

Και όταν ο Αμερικανός αγρότης δεν μπορεί να φουλάρει το τρακτέρ του με φθηνό πετρέλαιο, ο Ντόναλντ Τραμπ ξέρει πως δεν πρόκειται να δει τον Λευκό Οίκο ούτε με κυάλια.

Η λύση;

Ένα τηλεφώνημα στη Μόσχα. Η εξωτερική πολιτική της μεγαλύτερης υπερδύναμης στον κόσμο μετατράπηκε εν μία νυκτί σε συνοικιακό βενζινάδικο.

Ο Τραμπ έκλεισε το μάτι στον Πούτιν και η συμφωνία έπεσε στο τραπέζι:

• Αθρόα εισαγωγή ρωσικού diesel, αφορολόγητου και κατακόκκινου, κατευθείαν για τα αμερικανικά χωράφια.

Το τίμημα;

Κάποιος έπρεπε να πληρώσει το μάρμαρο για να πέσει το κόστος της συγκομιδής, και αυτός ο κάποιος ήταν ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Η αμερικανική στήριξη μπήκε στο ζύγι με τα γαλόνια του καυσίμου και βρέθηκε λειψή.

Ο Τραμπ ζήτησε πρακτικά την κεφαλή του Ουκρανού προέδρου επί πίνακι, κατηγορώντας τον ότι με τις επιθέσεις του στα ρωσικά διυλιστήρια χαλάει την πιάτσα των καυσίμων.

Ο Ζελένσκι φωνάζει ότι την ώρα που πέφτουν οι υπογραφές η Ρωσία βομβαρδίζει αμάχους, αλλά η φωνή του πνίγεται από το μαρσάρισμα χιλιάδων τρακτέρ που οργώνουν περιχαρῆ τον αμερικανικό Νότο με ορθόδοξο, φθηνό, ρωσικό πετρέλαιο.

• Οι πύραυλοι, βλέπετε, δεν έχουν δικαίωμα ψήφου.

Αυτά, βέβαια, καλό είναι να τα βλέπουν προσεκτικά τόσο οι δικοί μας αγρότες όσο και οι δικοί μας πολιτικοί.

Οι μεν πρώτοι, που κάθε χειμώνα στήνουν μπλόκα στις εθνικές οδούς εκλιπαρώντας για λίγο φθηνό αγροτικό πετρέλαιο, ας θαυμάσουν πώς η αμερικανική ηγεσία γκρεμίζει τον παγκόσμιο γεωπολιτικό χάρτη για να γεμίσει τα ντεπόζιτα των ψηφοφόρων της.

Οι δε δεύτεροι, που περιφέρονται στα υπουργεία μιλώντας ακατάπαυστα για τις «ιστορικές μας συμμαχίες» την ώρα που οι πολίτες στενάζουν υπό το βάρος της ακρίβειας, ας καταλάβουν πώς παίζεται πραγματικά το παιχνίδι όταν η κάλπη ζυγώνει.

Και ενώ ο πλανήτης ξαναμοιράζεται για μερικά σεντς το γαλόνι, κάπου σε μια γωνιά της Μεσογείου εμείς συνεχίζουμε να ζούμε το δικό μας, απόλυτα αυτοαναφορικό δράμα.

Στην Αθήνα, η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει το κοινό ότι αποτελούμε τον απολύτως απαραίτητο, στρατηγικό πυλώνα της Δύσης. Ότι οι Αμερικανοί δεν μπορούν να κάνουν βήμα χωρίς τη δική μας στιβαρή παρουσία.

Η πραγματικότητα, όμως, έχει το κακό συνήθειο να εμφανίζεται στα social media.

Ο Μάρκο Ρούμπιο ανεβάζει στο X ένα θριαμβευτικό βίντεο από τις διπλωματικές επαφές, ραμμένο και κομμένο για το αμερικανικό κοινό.

Ψάχνουμε με αγωνία στο πλάνο τον Έλληνα πρωθυπουργό. Κάνουμε ζουμ, σταματάμε την εικόνα, ψάχνουμε έστω μια γνώριμη σιλουέτα στο βάθος, πίσω από μια γλάστρα, δίπλα στον μπουφέ. Τίποτα. Άφαντος.

Την ώρα που η υπερδύναμη πουλάει ολόκληρη Ουκρανία για να γεμίσει τα ντεπόζιτα των τρακτέρ της, εμείς ανακαλύπτουμε ότι δεν μας υπολογίζουν ούτε για κομπάρσους στο δευτερόλεπτο ενός βίντεο.

Τελικά, η γεωπολιτική είναι πολύ σκληρή υπόθεση όταν δεν έχεις ούτε cruise, ούτε ρωσικό diesel, ούτε—πολύ περισσότερο—τρακτέρ στην Αϊόβα.

#Trump #Putin #Zelensky #Diesel #Geopolitics #Rubio #Greece #Fonientos