Μια χώρα σε καθεστώς αδρανειακής τροφοδοσίας

Εισαγωγή

Υπάρχουν χώρες που προσαρμόζονται. Υπάρχουν κοινωνίες που εξελίσσονται. Και υπάρχει και μια κατηγορία κρατών που απλώς… τινάζουν το κεφάλι προς τα πίσω και καταπίνουν. Χωρίς μάσημα. Χωρίς επεξεργασία. Χωρίς διανομή. Αν η παλαιοντολογία είχε πολιτικό παράρτημα, θα είχε ήδη καταγράψει το φαινόμενο. Και θα το ονόμαζε: αδρανειακή τροφοδοσία.

Η Επιστήμη της Κατάποσης

Στην προϊστορική εποχή, ορισμένα ερπετά και δεινόσαυροι δεν διέθεταν εξελιγμένη γλώσσα για να μετακινούν την τροφή. Έπιαναν το θήραμα με τα σαγόνια και, με μια απότομη κίνηση του κεφαλιού προς τα πίσω, το μετέφεραν στον οισοφάγο. Δεν μάσαγαν. Δεν μοίραζαν. Δεν επεξεργάζονταν. Κατάπιναν με την αδράνεια της κίνησης.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει όταν οι πόροι ρέουν προς μια χώρα και η μεγάλη μάζα τους εξαφανίζεται πριν προλάβει να ακουμπήσει την κοινωνική βάση. Δεν υπάρχει μηχανισμός μάσησης. Δεν υπάρχει φίλτρο. Υπάρχει μόνο η κίνηση του κεφαλιού. Και η κατάποση.

Τα Σαγόνια της Ανάπτυξης

Κάθε φορά που ανακοινώνεται μια οικονομική ενίσχυση, ένα πρόγραμμα, ένα πακέτο στήριξης, η κοινή γνώμη περιμένει τη διάχυση. Περιμένει το μοίρασμα. Περιμένει την ανάπτυξη.

Αντί για αυτό, παρατηρεί το γνώριμο θέαμα: τα σαγόνια ανοίγουν, το σύστημα τινάζεται, και το μεγάλο κομμάτι περνάει προς τα μέσα. Οι λίγοι χορταίνουν. Οι πολλοί παρακολουθούν.

Η χώρα συνεχίζει να λειτουργεί. Οι δείκτες γράφουν αριθμούς. Τα δελτία ειδήσεων μιλούν για πρόοδο. Όμως στο έδαφος, τα απολιθώματα πολλαπλασιάζονται. Μικρές επιχειρήσεις, νέοι άνθρωποι, δημιουργικές προσπάθειες που δεν άντεξαν την αδρανειακή κίνηση.

Ο Κομήτης που Δεν Έρχεται

Οι δεινόσαυροι, λένε, εξαφανίστηκαν μετά από μια κοσμική πρόσκρουση. Έναν κομήτη που άλλαξε το κλίμα και την ισορροπία της ζωής.

Κάποιοι ίσως φαντασιώνονται έναν πολιτικό κομήτη. Μια βίαιη κάθαρση. Μια ριζική ανατροπή. Μια πτώση που θα σαρώσει τα σαγόνια.

Το πρόβλημα είναι ότι οι κομήτες δεν κάνουν διαλογή. Όταν πέφτουν, δεν ξεχωρίζουν ποιος καταπίνει και ποιος καταπίνεται. Παίρνουν μαζί τους τα πάντα.

Και επιπλέον, οι κομήτες είναι σπάνιοι.

Η Αδράνεια ως Καθεστώς

Το αληθινό ερώτημα δεν είναι αν θα πέσει κομήτης. Το ερώτημα είναι τι συμβαίνει όταν μια χώρα συνηθίζει να τρέφεται με αδράνεια. Όταν η κατάποση γίνεται κανονικότητα. Όταν η προσαρμογή αντικαθίσταται από την επανάληψη της ίδιας κίνησης.

Η ιστορία δείχνει ότι τα είδη δεν εξαφανίζονται μόνο από εξωτερικά σοκ. Εξαφανίζονται και από αδυναμία προσαρμογής. Όταν το περιβάλλον αλλάζει και εκείνα επιμένουν στην ίδια συμπεριφορά.

Οι δεινόσαυροι δεν ήξεραν ότι ήταν δεινόσαυροι.

Επίλογος

Ίσως, τελικά, να μην χρειάζεται κομήτης. Ίσως να αρκεί μια παύση της τροφοδοσίας. Μια στιγμή όπου η αδράνεια σταματά και τα σαγόνια ανακαλύπτουν ότι δεν διαθέτουν γλώσσα.

Και τότε, το ερώτημα δεν θα είναι αν ζουν οι δεινόσαυροι.

Το ερώτημα θα είναι αν μπορεί να ζήσει μια χώρα χωρίς αυτούς.

Hashtags

#Δεινόσαυροι #ΑδρανειακήΤροφοδοσία #ΠολιτικήΣάτιρα #Ανάπτυξη #Ελλάδα #Θεσμοί