«Η Γεωπολιτική του Πάγου και της Ισχύος: Ο Σεισμός Τράμπ και η Ελληνική Αμηχανία» Μέρος 2ο
Από το «Έκδηλο Πεπρωμένο» στη Μονοπολική Ύβρη – Η Ιστορική Διαδρομή της Αμερικανικής Ισχύος και η Διάβρωση του «Βάλτου» Α΄ Μέρος: Η Άνοδος και η Μεταμόρφωση της Αμερικανικής Ισχύος – Από το «Πεπρωμένο» στην Ύβρη Για να καταλάβουμε τον «σεισμό» που βιώνουμε σήμερα, πρέπει να ανατρέξουμε στο DNA της αμερικανικής ισχύος. Οι ΗΠΑ δεν ξεκίνησαν […]
Η “Ρήξη” της Διεθνούς Τάξης και η Επανανοηματοδότηση της Κυριαρχίας
Από την “Ευχάριστη Μυθοπλασία” στη Σκληρή Πραγματικότητα – Η Προειδοποίηση του Μαρκ Κάρνεϊ και η Ελληνική Στρατηγική Αυτονομία Εισαγωγή Σε μια εποχή όπου οι γεωπολιτικές βεβαιότητες καταρρέουν, η πρόσφατη ομιλία του Μαρκ Κάρνεϊ, 24ου Πρωθυπουργού του Καναδά, στο Νταβός, λειτούργησε ως ένα ηχηρό καμπανάκι αφύπνισης. Ο Κάρνεϊ, με την εμπειρία ενός ανθρώπου που έχει διαχειριστεί τις […]
Η Πολιτική του Φόβου: Το «Ανέξοδο» Εργαλείο της Μαζοποίησης
Εισαγωγή Στην πολιτική σκακιέρα, το πιο ισχυρό όπλο δεν είναι πάντα το πιο ακριβό. Ενώ η ανάπτυξη, η παιδεία και η εθνική ισχύς απαιτούν επενδύσεις, χρόνο και στρατηγικό βάθος, υπάρχει ένα εργαλείο που προσφέρει άμεσα αποτελέσματα με μηδενικό σχεδόν κόστος για την εξουσία: ο φόβος. Ο φόβος δεν είναι απλώς ένα συναίσθημα· είναι ένας μηχανισμός […]
ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 1974 – 2025: Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΚΑΚΙΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΙΟΝΙ
Η Ελλάδα δεν «αυτοκτόνησε» μόνη της σε ένα άδειο δωμάτιο. Η εθνική μας υποχώρηση υπήρξε μέρος ενός ευρύτερου γεωπολιτικού «παιχνιδιού», όπου η χώρα μας χρησιμοποιήθηκε ως αναλώσιμο πιόνι, πειραματόζωο χρέους και στρατηγικό οικόπεδο. Αν η Μεταπολίτευση ήταν το έγκλημα, το Διεθνές Περιβάλλον λειτούργησε ως καταλύτης και ωφελημένος των ελληνικών αδυναμιών και ο «κλεπταποδόχος» του εθνικού μας πλούτου.
ΕΛΛΑΔΑ 1974–2025: Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΧΕΙΡΙΑΣ
ΕΛΛΑΔΑ 1974–2025. Το κείμενο αυτό δεν γράφτηκε από ιστορικό ούτε από ιδεολόγο. Γράφτηκε από έναν άνθρωπο που έζησε τη Μεταπολίτευση ενηλικιώθηκε μέσα σε αυτήν και σήμερα, μισό αιώνα μετά, κρίνει εκ των αποτελεσμάτων τη Μεταπολίτευση (1974–2025). Δεν με απασχολεί αν οι πολιτικές επιλογές βαφτίστηκαν δεξιές, αριστερές ή κεντρώες. Με απασχολεί αν εξυπηρέτησαν τη χώρα. Και […]
Τι κατάλαβα από την ταινία «Καποδίστριας» Μέρος Δ
Η Πρόταση – Μια Νέα Θεσμική Επανεκκίνηση Τι κάνουμε λοιπόν; Αν είχαμε τη δύναμη να απευθυνθούμε στο πολιτικό σύστημα, η πρότασή μας θα έπρεπε να είναι μια δομική ρήξη: Αποκομματικοποίηση της Διοίκησης: Μόνιμο, ανεξάρτητο σώμα διοίκησης σε οργανισμούς και υπουργεία, με στελέχη που επιλέγονται αξιοκρατικά και δεν αλλάζουν με τις εκλογές. Ανεξάρτητη Δικαιοσύνη: Πλήρης αποσύνδεση […]
Τι κατάλαβα από την ταινία «Καποδίστριας» Μέρος Γ
Η Παιδεία ως το Μοναδικό Αντίδοτο και η Ψηφιακή Πρόκληση Αν αναρωτηθούμε γιατί οι προσπάθειες του Καποδίστρια κατέληξαν στο κενό, η απάντηση βρίσκεται στην Παιδεία. Η Παιδεία είναι το «λογισμικό» μιας χώρας. Στην Ελλάδα, ταυτίστηκε με τη στείρα αποστήθιση και το κυνήγι μιας θέσης στο δημόσιο, αποτυγχάνοντας να πλάσει Πολίτες με κριτική σκέψη. Σήμερα, η […]
Τι κατάλαβα από την ταινία «Καποδίστριας» Μέρος Β
Το Τραύμα των 700.000, η Αηδία και τα Διδάγματα από το Εξωτερικό Η συζήτηση για τον Καποδίστρια δεν μπορεί να μείνει κλεισμένη στους τέσσερις τοίχους μιας αίθουσας, όταν έξω η Ελλάδα βιώνει τη μεγαλύτερη ειρηνική αφαίμαξη της ιστορίας της. Τα στοιχεία για τους 700.000 νέους που εγκατέλειψαν τη χώρα δεν είναι αριθμοί· είναι αποδείξεις ότι […]
Τι κατάλαβα από την ταινία «Καποδίστριας» Μέρος Α
Η Μεγάλη Προσδοκία και η Συντριβή της Αλήθειας Η προσέλευση στον κινηματογράφο, για την προβολή της ταινίας του Γιάννη Σμαραγδή για τον Ιωάννη Καποδίστρια, δεν ήταν για μένα μια απλή έξοδος αναψυχής ανήμερα των Χριστουγέννων. Ήταν μια πράξη αναζήτησης. Σε μια εποχή που η καθημερινότητα στην Ελλάδα μοιάζει με έναν διαρκή αγώνα δρόμου σε έναν […]